Wydaje się, że z Nacho Novo może być podobnie, a ja twierdzę, że nawet lepiej. Do Warszawy przyleciał będąc w wieku Serba. Zawsze niedoceniany w ojczyźnie, gdyż szybko wyjechał na Wyspy Brytyjskie, gdzie dał wiele radości głównie kibicom protestanckiego Glasgow Rangers. Polska liga, z zachowaniem odpowiednich proporcji, jest bardziej podobna do tej ze Szkocji niż Francji gdzie najwięcej czasu spędził Ljuboja. Novo przez wiele sezonów występował w Pucharze UEFA, raz dochodząc nawet do finału. Mimo niezbyt przyjaznych jak na brytyjskie realia warunków fizycznych stanowił przez wiele lat o sile klubów, które tam reprezentował.

Gdy Maciej Żurawski przychodził do Celticu Glasgow, kibice katolików mówili, że jeżeli strzeli bramkę Rangersom, cały sezon może uznać za udany. Nacho Novo niejednokrotnie użądlił Celtic, a co najważniejsze, kilka lat temu w ostatniej kolejce ligi szkockiej zapewnił mistrzostwo "The Gers", przez co zawrócił helikopter transportujący trofeum dla najlepszej drużyny temat ego kraju. 



Jaki jest więc sens pozyskiwania takich zawodników? Duży, jeśli przychodzą za darmo i nie wiąże się z nimi długofalowych nadziei. To są lub powinny być wzmocnienia na dwa, góra trzy sezony. Głośne nazwiska rozsławiają nie tylko drużynę, ale całą Ekstraklasę dodając jej przede wszystkim nowej jakości sportowej. Jeśli Novo będzie prezentował zbliżony poziom do tego ze Szkocji, trio Novo-Ljuboja-Radović może być naprawdę wielkim postrachem nadwiślańskich bramkarzy. Kolejną zaletą jest przekazanie doświadczenia młodym graczom. Przez kilka/kilkanaście/kilkadziesiąt miesięcy pobytu w klubie tacy piłkarze zasiewają wśród młodzieży ziarno, które będzie kiełkowało z każdym kolejnym meczem. Kucharczyk, Żyro, Wolski czy Kosecki będą podglądać z boiska zawodników, których za małolata oglądali na Polsacie Sport i Eurosporcie, mając wypieki na twarzy i marzenia o staniu się częścią wielkiego futbolu.

Dla wielu klubów Ljuboja i Novo byliby zwykłymi odpadkami, a w Polsce jeden już jest gwiazdą a drugi ma dużą szansę nią być. Póki nasza piłka będzie tak mocno odstawać od najsilniejszych lig europejskich, właśnie tacy ludzie będą u nas traktowani jako piłkarze z innych galaktyk - mimo zaawansowanego wieku. Jeśli nie będą przyjeżdżać do naszego kraju na płatne wakacje, są to świetne wyjścia w opcji "tu i teraz". Ciężko mi jednak wyobrazić sobie sytuację, że któryś z tych piłkarzy, nawet jak zakończy karierę klubie nad Wisłą, zostanie w strukturach klubu trenując młodzież lub szukając talentów. Dla nich to przede wszystkim ostatni szansa na godziwy zarobek przed sportową emeryturą.
 

Jestem zwolennikiem mieszania zagranicznego doświadczenia z polską młodością, jeśli proporcje są odpowiednio dobrane. Legia póki co wygląda jako niezła mieszanka, choć oczywiście najważniejsze wnioski wyciągniemy dopiero na koniec sezonu. Marzy mi się, aby za kilka lat do któregoś klubu z polskiej ligi dołączył gracz formatu światowego, jeszcze bardziej znany niż Ljuboja czy Novo. Choćby na jeden sezon. Szkoda, że Polonia Warszawa nie dogadała się z Keżmanem, bo warszawskie derby z takimi tuzami byłyby naprawdę imponujące. Super, że takie nazwiska łączy się z Ekstraklasą. Chociaż zatrudnienie dziadka Rivaldo przez Legię byłoby już chyba lekką przesadą. 40 lat? Bez przesady...